Khao Yai nationaal park: nog meer beestjes

Op woensdag trekken we naar het nationaal park Khao Yai, een stukje beschermd erfgoed. Het park strekt zich uit over een oppervlakte van 2000 km2. Het landschap bestaat uit tropisch regenwoud, grasland en enkele bergen. Er leven veel bedreigde diersoorten waaronder gibbons en tijgers. Al zouden er maar 5 tijgers meer overblijven in het park. Het is een eind rijden vanuit Ayuthaya dus we vertrekken al om 6 u 's morgens. Kids klagen dat ze op vakantie vroeger moeten opstaan dan in de examens ...

We pikken onze gids op en tegen 10u beginnen we aan een fikse wandeling door de jungle. Eerst trekken we een soort sokken aan die we onder de knie vastknopen. Het is immers regenseizoen en het stikt hier van de bloedzuigers. In de loop van de wandeling vallen er verschillende op onze armen, kleine smalle wormen van zo een 3 cm die - als ze hun buikje vol gezogen hebben - de grootte en dikte van een pink krijgen ...

We zijn nog geen km ver als we al op een familie gibbons stuiten. Gibbons zijn geen "monkeys" maar behoren tot de "apes". Ze hebben geen staart en slingeren met hun lange armen door de bergtoppen. Hun hele leven speelt zich af in de bomen.

De gids wijst ons her en der ook op speciale planten en bomen. Zo zien we een soort parasiet die zich vastgrijpt in de schors van een boom en vervolgens wortels naar beneden laat groeien. Het hele proces duurt ongeveer 20 jaar. De originele boom wordt ondertussen helemaal leeggezogen. We poseren even voor een examplaar van 75 jaar oud.

Uiteraard zijn ook de spinnen goed vertegenwoordigd. Sommige zijn gigantisch en kunnen zelfs kleine vogeltjes verorberen. Het zijn niet echt onze favoriete beestjes al moeten we wel toegeven dat de webben echte kunstwerken zijn.

In de namiddag bezoeken we nog een schitterende waterval. We nemen ook een plons in een natuurlijke bron waar we op de parking opgeschrikt worden door een slang. Een babietje volgens de gids. Genoeg beestjes voor vandaag ...

's Avonds nemen we de nachttrein naar Chiang Mae. De trein zat al overvol dus we konden enkel nog tickets krijgen voor de bovenste bedden in tweede klasse. Het bed wordt enkel beveiligd met 2 riempjes, maar ziet er voor de rest wel ok uit: proper laken en kussen en klein dekentje. Maar het wordt toch een behoorlijk slapeloze nacht. We liggen net onder de blazer van de airco en het is er afschuwelijk koud. Emma's voeten zijn ijspegels en doen pijn van de kou. Bovendien schijnt een fel licht door het gordijntje, liggen we tot overmaat van ramp vlak aan de toiletten en voel je bovenaan het gestommel van de trein alsof je elk moment kan ontsporen. Tegen de morgen dommelen we weg, net als alle bedden worden opgebroken voor het ontbijt. Soit, na 14u komen we veilig aan in Chiang Mae. De warmte voelt zalig aan na de kille rit.

In de namiddag puzzelen we de rest van ons verblijf in mekaar: we boeken een paar activiteiten (en moeten er met pijn in het hart een paar laten vallen) en we boeken ons transport richting zuiden. Vliegtuig en nachttrein... Jawel, bovenste bedden in tweede klas :-)