Moeizaam vertrek naar Bangkok

 

Na een heus hindernissenparcours zijn we dan toch in Thailand geraakt. Na een militaire coup, avondklok en staking van belgocontrol dachten we dat we alles gehad hadden ... Noooot ! Bij het opstijgen in Zürich gooide de piloot net voor het point-of-no-return alle remmen dicht. Iedereen schoot naar voor, losse stukken schoven door de gang en met gierende remmen kwamen we tot stilstand. Vreemd genoeg bleef het ijzig stil aan boord. Na 7u sleutelen kwam men tot de vaststelling dat motor 1 niet te repareren viel en mochten we (moesten we) dan toch van boord. Op die tijd waren we er al bijna geweest...

Soit, met een dag vertraging landen we maandagmorgen veilig en wel in Bangkok. We droppen onze spullen in het guesthouse (een rustige plek niet zo ver van het oude Bangkok) en trekken meteen naar het koninklijk paleis en tempelcomplex. De meeste bezienswaardigheden bevinden zich langs de rivier dus we kiezen de lokale ferryboot als vervoermiddel. In de tempel naast het paleis kan je de smaragden Boeddha bewonderen, een prachtig beeldje dat jaren onder een laag gips verborgen zat en na een blikseminslag aan het licht kwam. De hitte en het tijdsverschil zijn zwaar maar we verplichten onszelf om wakker te blijven. We bezoeken nog een bloemenmarktje en slenteren langs vreemde kraampjes vol enge beesten: waterslangen, padden, (half)levende vissen, slakken zo groot als tennisballen en meer fraais. We vragen ons maar niet af of dit dient voor een of ander exotisch gerechtje... We eten nog snel een hapje en duiken dan rond 7u de airco in.

Op dinsdag staan nog meer tempels op het programma. Onderweg naar de boot komen we een sympathiek dametje tegen. Ze vertelt dat de tempels vandaag gesloten zijn omwille van een feest, maar dat we in de plaats de "happy buddha" en een wandeling naar een bergje kunnen maken met mooi uitzicht op Bangkok. Uiteraard het geheel met een tuk-tuk. Wel vreemd, want gisteren kregen we precies hetzelfde verhaal te horen. We laten ons dus niet vangen aan dit bedrog, want ze willen ons gewoon op een tuktuk krijgen om ons mee te loodsen naar allerlei winkels. We starten dus met Wat Pho (die natuurlijk wel open was), een prachtige tempel die een 46-meter lange boeddha huisvest. We kuieren wat rond in het complex en ondanks de weersvoorspelling (bewolkt en regen) krijgen we toch de zon te zien. Emma loopt er maar een beetje pips bij dus we skippen de volgende tempel en zoeken de frisse lucht op in het siam museum. Onderweg kotst ze wel het gangpad van een marktje vol ... dat belooft niet veel goeds.

Na het museum blijft Emma in het hotel en trekken Flor en ikzelf naar Chinatown. Honderden kraampjes vol plastieken rommel - genre "prijs" van het betere kermiskraam. We zien er ook de waterslangen en padden terug, deze keer verpakt in kleinere porties, maar nog steeds lustig voortzwemmend. De hitte is er afschuwelijk en we beschouwen het ook snel voor bekeken. We regelen nog vervoer voor morgen en we kappen ons nog een keertje vroeg af.