Op zaterdag moeten we vroeg uit de veren, want we vertrekken om half 8 met de boot naar Ko Tao voor onze eerste open water duik. Flor zal er vooral stress-duiken. Hij moet ook de hele tijd alert blijven voor "slachtoffers" (duikinstructeurs die scenario's hebben voorbereid en te pas of te onpas kopje onder zullen gaan).
Ondanks de toeristil ligt Flor al na een paar minuten te zieltogen. Gelukkig heeft de bemanning nog extra medicatie bij. Na 2 uurtjes varen, zijn we helemaal klaar voor de grote sprong. We hijsen ons recht met de zware flessen wat aan boord van een wiebelende boot geen sinecure is.
De mammie en Emma zijn buddies dus we doen nog een grondige check voor we het water inspringen. Na wat oefeningen aan het oppervlakte duiken we dan eindelijk onder. Het geluid verandert en je hoort vooral nog je eigen ademhaling. Heel langzaam zakken we dieper en dieper en onthult de zee haar wondere wereld. We zien prachtige vissen en koralen, grote schelpen, anemonen in allerlei kleuren... Tot Arzum, onze lesgeefster, aangeeft dat het tijd is om alle skills te bewijzen onder water. Het zweet breekt wel even uit bij de mammie als ze haar masker met opzet moet laten vollopen met water en terug helder maken. Ook het mondstuk verwijderen en laten wegvliegen is niet helemaal van harte maar wel nodig om te weten wat te doen als het echt zou gebeuren. Bij Emma lukt alles dan weer alsof ze elke dag onder water zit. De onbezorgdheid van de jeugd allicht...
In de namiddag doen we nog een tweede duik, maar deze keer krijgen we af te rekenen met hoge golven en heel veel stroming. Geen simpele omstandigheden voor beginnende duikers. Gelukkig is Flor aan boord en hij mag bij wijze van oefening het water inspringen en Emma naar de boot slepen. Een van onze Belgische kompanen moet jammer genoeg afhaken omdat het maar niet lukt om zijn oren te regelen. Echt balen, hopelijk morgen meer geluk.
De laatste dag van de opleiding gaan we naar Sail rock waar regelmatig walvishaaien gespot worden. Er staat opnieuw behoorlijk wat stroming. Vandaag oefenen we met kompas, uitdoen van pak in het water (en terug aandoen natuurlijk :-), opstijgen in een noodgeval en nog veel meer. Gelukkig is er tijdens de laatste duik wat meer tijd voor sight-seeing. We dalen langs de rots af tot 17 meter. Maar de stroming blijft ons parten spelen en op het gemak langs de visjes dobberen zit er niet echt in. We moeten stevig peddelen om koers te houden. Bij het opstijgen blijken we bovendien onder een boot te zitten wat toch wel eventjes schrikken was, maar Arzum leidt ons heel professioneel van het gevaarte weg en we komen veilig aan het oppervlak.
's Avonds duiken we nog een laatste keer onder, in de rum cola deze keer om de geslaagde cursussen te vieren. En dan weer opruimen en inpakken want morgen keren we al terug naar Bangkok: boot, bus...nachttrein :-) deze keer 2 bedden beneden en in de 5de wagon, we leren elke keer bij!
Respect! Als ik jullie - allé, vooral de mammie haar duikperikelen lees - denk ik meer aan een strafkamp dan aan een exotische vakantie. Weerom leuke verslaggeving en prachtige foto's! Geniet nog van jullie laatste vakantiedagen ginder en tot gauw, sas.
BeantwoordenVerwijderen